Openbare weegschalen of dorpsgewichten tussen 1890 en 1960: In Frankrijk waren tussen het einde van de 19e eeuw en het begin van de 20e eeuw weegschalen voor vee en landbouwproducten essentiële instrumenten in de economie van plattelandsgebieden die uitsluitend leefden van landbouw en veeteelt. Ze waren nodig voor onderhandelingen en transacties. De geschiedenis van het "openbare gewicht" is in wezen verbonden met een van de belastingen van ons land: de octrooi. De octrooi was een gemeentelijke belasting die bestond uit het belasten van verschillende producten die de steden binnenkwamen op basis van hun gewicht. Het was een tol voor goederen, de voorloper van de btw. Voordat je naar de markt ging, moest je wijn, zand, vee, ertsen, olie, hout enzovoort wegen. Het wegen van goederen was ook een bron van inkomsten voor kleine steden, omdat het een betaalde dienst was.
Daarom bouwde elke gemeente in de 19e eeuw een klein gebouwtje, meestal van lokale steen, bij de ingang van de stad of op het plein. Deze openbare gewichten, in de volksmond ook wel weegbruggen genoemd, hadden een weegplatform ervoor. Dit platform bood plaats aan alle voertuigen die gewogen moesten worden: karren, en later ook vrachtwagens, auto's, wagens, enz.
Daaronder, in een kuil, wordt een complex systeem van hefbomen gebruikt om de lading te wegen op een platform dat soms omringd wordt door verwijderbare barrières (om het vee in bedwang te houden). Een weegcabine, een klein gebouw, herbergt de 'arm' van de machine met het verschuifbare contragewicht zodat het gewicht kan worden afgelezen.
Deze weegschalen werken volgens het principe van Romeinse weegschalen en zijn zeer nauwkeurig als ze goed zijn afgesteld.
Een beëdigd ambtenaar, de weger, heeft de leiding over de operatie en geeft weegbonnen uit. Het voertuig wordt eerst geladen en dan gelost, waarbij het verschil de hoeveelheid geleverde goederen aangeeft...
Met de afschaffing van de octrooiheffing in 1943 verloren openbare wegingen geleidelijk hun belang. Ze werden echter nog steeds op grote schaal gebruikt, op basis van zelfbediening, door veel beroepen zoals boeren om hun gewassen, dieren voor de verkoop, fruit- en groentetransporten, enz. te wegen.
Al deze typische installaties zullen verouderd raken door de toename van het tonnage dat door vrachtwagens wordt vervoerd en de installatie van nieuwe weegapparatuur in bedrijven.
Bascule publique de Marac
